GERÇEKLER SESSİZ KALMAYI SEVMEZ!
Gazeteciler olarak bizlerin işi karanlığa teslim olmak değil, ışığı aramaktır. Çünkü gerçekler sessiz kalmayı sevmez. Gazetecilik de susmak için değil, gerçeği ortaya çıkarmak için vardır. Gazetecilik, gücün, güçlünün yanında durmak değil, gerçeğin yanı

Selahattin Özbozkurt
sonmanset@gmail.com - 05322664652Gerçekleri susturabilirsiniz..
Bir süre görmezden gelebilir, üzerini örtebilir, konuşanları yalnız bırakabilir, hatta hakikati dile getirenleri itibarsızlaştırmaya çalışabilirsiniz. Ancak unutulmamalıdır ki gerçeklerin kendine özgü bir dili vardır. O dil, bazen bir belgenin satırlarında, bazen bir fotoğrafın ayrıntısında, bazen de yıllardır cevapsız bırakılan bir sorunun içinde kendini gösterir.
Çünkü gerçekler sessiz kalmayı sevmez!
Toplumların en büyük ihtiyacı, kendilerine anlatılanları sorgulamadan kabul etmek değil, doğru bilgiye ulaşabilmektir. Bunun yolu da özgür, bağımsız, tarafsız ve cesur bir basından geçer.
Gazetecilik, yalnızca yaşananları aktarmak değildir. Gazetecilik; soru sormaktır, araştırmaktır, belgeye ulaşmaktır, çelişkileri ortaya çıkarmaktır. Gerektiğinde güçlüye karşı söz söyleyebilmek, gerektiğinde kendi mahallesinin yanlışına da itiraz edebilmektir.
Gazetecinin görevi alkış tutmak değil, gerçeği aramaktır.
Ne yazık ki günümüzde eleştiriyi düşmanlık, sorgulamayı saldırı, hesap sormayı ise tarafgirlik olarak değerlendiren bir anlayışla karşılaşabiliyoruz. Oysa demokratik toplumlarda eleştiri bir tehdit değil, gelişmenin ve sağlıklı yönetimin temel unsurlarından biridir.
Kamu gücünü kullanan herkes, yaptığı işin hesabını verebilmelidir. Resmi ve özel kurumların sorumluları, siyasetçiler ve kamu yöneticileri şeffaflıktan kaçmamalıdır. Çünkü kamu adına yürütülen her iş, kamuoyunun bilgi edinme hakkının kapsamındadır.
Bir gazeteci, bir kurumu eleştiriyorsa bu mutlaka o kuruma karşı olduğu anlamına gelmez. Bazen en büyük katkı, yanlışları dile getirmek ve eksikliklerin giderilmesini istemektir.
Aynı şekilde gazetecilik, birilerinin beklentilerine göre haber üretmek, kişilere veya makamlara göre gerçekleri değiştirmek de değildir.
Gazetecinin kalemi kiralanamaz. Vicdanı pazarlık konusu yapılamaz. Haber anlayışı, dostluklara, siyasi yakınlıklara, ekonomik ilişkilere veya kişisel çıkarlara teslim edilemez.
Elbette gazeteciler de hata yapılabilir. Ancak önemli olan, hatayı kabul etmek, düzeltmek ve mesleğin temel ilkelerinden vazgeçmemektir. Eleştiri yaparken adil olmak, iddiaları belgeyle desteklemek, cevap hakkına saygı göstermek ve kişilik haklarını gözetmek de bağımsız gazeteciliğin vazgeçilmezidir.
Unutulmamalıdır ki gazetecinin cesareti, yüksek sesle konuşmasından değil, baskı karşısında da doğrulardan vazgeçmemesinden gelir.
Bazen bir haber rahatsız eder. Bazen bir soru cevaplanmak istenmez. Bazen bir belge, yıllardır anlatılanların sorgulanmasına neden olur. İşte tam da bu noktada gazetecinin sorumluluğu başlar.
Çünkü susmak her zaman tarafsızlık değildir. Bazen suskunluk, yanlışların büyümesine zemin hazırlar. Bazen görmezden gelinen bir gerçek, toplumun geleceğini etkileyen büyük bir soruna dönüşür. Suça göz yummak o suça ortaklık etmektir.
Bizim anlayışımızda Gazetecilik, kimsenin kalemşörlüğünü veya sözcülüğünü yapmak değil, kamuoyunun haber alma hakkına hizmet etmektir.
Hiç kimse eleştiriden muaf değildir. Hiçbir makam sorgulanamaz değildir. Hiçbir güç, gerçeğin üzerinde değildir.
Ve son olarak…
Gerçeklerden korkanlar, gerçekleri geçici olarak gölgeleyebilir ama sonsuza kadar karanlıkta tutamazlar. Çünkü hakikat, zamanı geldiğinde mutlaka kendine bir yol bulur.
Kalemine efendi olan, kalemini satmayan Gazeteciler olarak bizlerin işi karanlığa teslim olmak değil, ışığı aramaktır.
Çünkü gerçekler sessiz kalmayı sevmez. Gazetecilik de susmak için değil, gerçeği ortaya çıkarmak için vardır.
Gazetecilik, gücün, güçlünün yanında durmak değil, gerçeğin yanında durabilme cesaretidir.
